Namens het hele Bureau,
Piet van de KlachtenHoofd afdeling Sorry
weer
Achter in het pakhuis van de Sint, twee gangen voorbij de pepernotenvoorraad, zit een kamertje met een bordje op de deur. Daar werken de Pieten die verwisselde labels rechtzetten. Typ je naam en zie welk cadeau jij dit jaar bijna had gekregen.
Niet vaak. Maar bij zeven miljoen pakjes gaat er per jaar toch een stuk of veertig de mist in, en daar is dit bureau voor. De Pieten hier controleren elk label twee keer, met een liniaal en een vergrootglas, en als er toch iets verwisseld is, halen zij het pakje van de band voordat het de deur uitgaat.
Er hangt een bordje aan de muur waar iedereen zich aan houdt: een vergissing van het Bureau is nooit de schuld van een kind. Dat staat er in koeienletters, met een lijstje eromheen.
Typ je naam, dan zoekt Labelpiet je dossier op. Dezelfde naam geeft altijd hetzelfde dossier, want het Bureau houdt netjes archief bij.
Namens het hele Bureau,
Piet van de KlachtenHoofd afdeling Sorry
Zes Pieten, één kamertje, en een koffiezetapparaat dat al sinds 1953 pruttelt. Dit zijn ze.
Schrijft elk naamkaartje met de hand, want een machine kent geen mooie letters. Heeft één zwak punt: hij niest van stof, en een magazijn zit vol stof.
Kan een pakje sneller inpakken dan jij het openmaakt. Zoekt gemiddeld elf minuten per dag naar het begin van de rol en klaagt daar nooit over.
Neemt alle telefoontjes aan en zegt als eerste altijd hetzelfde zinnetje: dat is onze schuld, niet die van jou. Het hangt op een bordje boven zijn bureau.
Zet op elk rechtgezet pakje de stempel met het woord Klopt. Drukt altijd twee keer, voor de zekerheid, en dat is precies één keer te veel.
Bewaart elk strikje dat ergens vanaf gevallen is in een grote glazen pot. De pot is vol. Er komt binnenkort een tweede pot.
Vindt alles terug. Werkelijk alles. Behalve zijn eigen bril, en die zit dan meestal gewoon boven op zijn hoofd.
De dag begint om vijf uur met een bel. Dan komt de eerste kar met pakjes binnen die de sorteerders niet vertrouwden. Ze zetten die kar altijd op dezelfde plek, want anders raakt de kar zelf ook kwijt, en dat is één keer gebeurd in een jaar waar niemand meer over praat.
Daarna gaat elk pakje over de lange tafel. Labelpiet leest de naam hardop voor, Zoekpiet zoekt het bijbehorende kind op in het Grote Boek, en als die twee bij elkaar passen, roepen ze allebei tegelijk klopt. Passen ze niet bij elkaar, dan zegt niemand iets en pakt Plakbandpiet zwijgend de schaar. Zo gaat dat de hele dag door.
Het belangrijkste is dat er nooit iemand boos wordt. Op de eerste dag krijgt elke nieuwe medewerker te horen dat vergissingen erbij horen, dat een pakje niet stuk gaat van een verkeerd kaartje, en dat het kind aan de andere kant van dat kaartje er helemaal niets aan kan doen. Wie dat vergeet, mag een week lang de glazen pot met strikjes sorteren.
En dan het allerbelangrijkste, want dat wil de Sint dat je weet: alles wordt rechtgezet voordat het pakje de deur uitgaat. Jouw echte cadeau, het cadeau dat echt bij je past, is gewoon onderweg. Het bijna-cadeau hierboven heb je nooit gekregen en zul je ook nooit krijgen. Dat is precies waar dit bureau voor bestaat.
Lieve groet, SinterklaasDossier gesloten? Deze kamers staan nog open.