Spelletjes Creatief Kleurplaten Online kleuren Knutselen Surprisemachine Surprise-ideeën per thema Gedichtenhulp Rijmwoordenboek Verlanglijstje Brief aan Sinterklaas Recepten Pepernotenlab Taaitaai maken Alles over creatief Ontdek Het Kasteel van de Sint De Pakjesboot Het Grote Boek De Vragenkist Pietenwoordenboek Pietensollicitatie Het Pietenschrift Bureau voor Vergissingen De Schoorsteencheck Het Zolderarchief De Tijdmachine Ozosnel De Stal van Ozosnel De Postzak De Grote Meetlat Mandarijnen Magazijn Mijn stempelkaart Informatie Sinterklaasjournaal Nieuws De intocht Sinterklaasfilms Liedjes Aftellen Wanneer komt de Sint? Schoen zetten Pakjesavond Cadeautips Voor ouders en verzorgers Sinterklaas speurtocht Sinterklaas dobbelspel Het Klaslokaal van de Sint Sinterklaasbingo Beamerquiz voor de klas Sinterklaasquiz Kringgesprek Aftelposter
Home / Surprisemachine / Ideeën per thema / Koken en bakken

Surprise koken en bakken maken

Een taart van twee verdiepingen waar één punt uit te tillen is, met kaarsjes die er echt op staan. En een pan met soep van breigaren, met groenten van papier die er bovenop liggen. Allebei van karton, en allebei niet eetbaar, wat je er beter even bij kunt zeggen.

Kooksurprises hebben één vervelende eigenschap: ze zien er zo echt uit dat er altijd iemand in wil bijten. Vooral de taart. Zet er dus een klein bordje bij met de tekst niet eten, of accepteer dat er in de rand van je slagroom een tandafdruk komt te zitten.

De taart kost je een avond en de volgende ochtend geduld, en is de mooiste. De pan is in ongeveer een uur klaar en de soep erin is het leukste onderdeel om te maken. Bij allebei staat hoe lang wij er echt over deden, inclusief de tijd dat je zit te wachten tot de lijm droog is.

Karton en breigaren Vanaf 20 minuten Een punt gaat eruit

De taart met een losse punt

Twee ringen van karton op elkaar, met slagroom van wit papier en drie kaarsjes van rietjes. Uit de onderste laag kun je een punt tillen, en daar zit het cadeau in. Van een afstand is hij niet van echt te onderscheiden, en dat is precies de bedoeling.

Ongeveer 2,5 uur, plus een nacht drogen Vanaf 8 jaar, snijden doet een volwassene Karton en papier

Meet het cadeau. De onderste laag van de taart moet hoog genoeg zijn om het cadeau erin kwijt te kunnen, want daar gaat het in. Reken op minstens tien centimeter hoog en dertig centimeter doorsnee. Is het cadeau groter, maak de taart dan gewoon groter, dat mag.

Maak de onderste ring. Voor een taart van dertig centimeter doorsnee heb je een strook van bijna een meter nodig. Krijg je die niet uit één stuk karton, niet dan twee stroken aan elkaar. Kijk ook even naar de golfjes in het karton: buig met de golven mee, want dwars erop knikt de strook in plaats van dat hij rondt. Rol hem eerst een paar keer over de tafelrand, dan gaat het buigen vanzelf.

Niet de uiteinden aan elkaar tot een ring. Zet de ring daarna op een stuk karton, trek hem na en knip zo je bodem en je bovenkant uit. Dat past beter dan een rondje van een dienblad, want jouw ring is nooit precies rond.

Knip in de onder- en bovenrand van de ring om de paar centimeter een inkeping van anderhalve centimeter en vouw die lipjes naar binnen. Daarop plak je de bodem en de bovenkant. Op het dunne randje van het karton alleen houdt geen lijm.

Snijd de punt los. Teken eerst midden op de bovenkant de cirkel waar straks de bovenste laag komt te staan, ongeveer achttien centimeter. Teken dan je taartpunt vanaf de buitenrand naar binnen, ongeveer een achtste van de cirkel, en laat hem ophouden net buiten die getekende cirkel. Loopt de punt door tot het midden, dan staat de bovenste laag er straks bovenop en krijg je hem nooit meer los.

Snijd de punt uit en snijd daaronder ook de zijkant door, zodat er een heel stuk taart uit te tillen is. Dit doet een volwassene, en rustig. Beplak later ook de binnenrand van het gat een paar centimeter, anders kijk je tegen kaal karton aan.

Maak de bovenste laag op dezelfde manier, maar kleiner en lager: ongeveer achttien centimeter doorsnee en zes centimeter hoog staat mooi op een onderlaag van dertig bij tien. Plak die precies op de cirkel die je hebt getekend, dus naast de losse punt en er niet overheen.

Beplak de zijkanten met gekleurd papier in de kleur van het beslag: lichtbruin voor cake, roze voor aardbei, wit voor iets deftigs. De losse punt beplak je apart, anders zit hij weer vast.

Nu de slagroom. Knip uit wit papier een lange strook met golven aan één kant en plak die langs de bovenrand, met de golven een stukje over de rand heen. Doe hetzelfde bij de bovenste laag. Wie watten gebruikt, plukt ze in kleine dotjes en lijmt ze op de rand.

Maak de kaarsjes. Knip de rietjes op ongeveer acht centimeter, knip uit geel papier drie druppelvormige vlammetjes en plak die in de bovenkant van elk rietje. Prik drie gaatjes in de bovenste laag, net iets kleiner dan het rietje dik is, en duw de kaarsjes erin. Dan klemmen ze en staan ze rechtop in plaats van scheef. Niet aansteken, dat spreekt hopelijk vanzelf.

Rol tot slot van rood papier een paar propjes als kersen en lijm ze tussen de slagroom. Plak er ook eentje midden op de losse punt, dan heb je meteen een knopje om hem aan op te tillen.

Doe het cadeau in de taart via het gat waar de punt zat, en zet de punt er los weer in. Wil je dat de punt er ook op een bordje uitziet als een punt, knip dan twee driehoekjes karton die tussen de bovenkant en de bodem passen en plak die aan de zijkanten. Dat kost tien minuten extra en maakt er een echt taartpuntje van.

Hoe lang duurt dit echt?

Wij waren er tweeënhalf uur mee bezig, verdeeld over twee avonden. De onderste ring kost drie kwartier, de bovenste een half uur, het snijden van de punt een kwartier, de slagroom een half uur en de rest is bekleden. Het knippen van de golven duurt langer dan je denkt.

Gebruik je watten in plaats van papier, dan gaat het sneller maar plakt het slechter. Doe er dan wat meer lijm op dan je nodig denkt te hebben en laat de taart plat liggen tot de volgende ochtend. Met papieren slagroom kun je gewoon doorwerken.

Weinig tijd? Doe dit

Neem een ronde doos die je al hebt, plak er wit papier omheen met golven aan de bovenkant en zet er drie rietjes op als kaarsjes. Eén laag in plaats van twee, geen losse punt maar gewoon een deksel dat eraf gaat.

Dat kost je 25 minuten en het is nog steeds duidelijk een taart. De losse punt is het leukste van deze surprise, dus laat hem alleen weg als het echt moet.

Waar gaat het cadeau in?

In de onderste laag, via het gat waar de punt uit komt.

  • Leg het cadeau precies onder de losse punt, dan zie je het meteen als je hem eruit tilt. Ligt het aan de andere kant, dan moet er iemand met een arm in een kartonnen taart en dat gaat mis.
  • Vul de rest van de ruimte met gefrommeld papier, anders klotst het cadeau rond en wordt de taart aan één kant zwaar.
  • Is het cadeau plat, plak het dan onder de bovenste laag. Wie de punt eruit haalt vindt eerst niets, en dat is precies lang genoeg spannend.
  • Zet er een klein bordje bij met de tekst niet eten. Dat is geen grap, dat is ervaring.

De pan met soep van breigaren

Een ronde doos of een oude bloempot wordt de pan, twee C-vormen van karton worden de oren en een kluwen breigaren wordt de soep. Daar drijven wortelschijfjes en sterretjes van papier in, en het cadeau zit eronder. Het deksel til je eraf, en dan komt de soep tevoorschijn.

Ongeveer een uur Vanaf 6 jaar Ronde doos en wol

Kies de pan. Een ronde doos van kerstkransjes of een oude bloempot is precies goed: een pan is breder dan hoog, dus een smalle koker werkt niet. Ongeveer twintig centimeter breed is een mooie maat. Kijk of het cadeau erin past met nog wat ruimte over, want de soep moet er straks bovenop en die neemt ook plaats in.

Bekleed de buitenkant met folie of grijs papier. Werk in stukken en druk het goed aan bij de bovenrand. Kreukels zijn geen probleem, die maken het juist echter, want een pan die veel gebruikt is glimt ook niet overal even mooi.

Maak de oren. Knip uit karton twee vormen als een letter C en zet ze aan weerskanten van de pan, met de opening naar de pan toe. Laat ze een stuk uitsteken. Zonder oren is het geen pan maar een emmer, en dat scheelt maar twee stukjes karton.

Lijm op folie houdt niet, dus prik door elk oor en door de wand een splitpen, of zet ze vast met een extra strook folie over de aanzet heen. De oren zijn wel voor de sier: optillen doe je met een hand onder de pan, want karton op een gladde doos houdt het gewicht van een cadeau niet.

Maak de soep. Wikkel het breigaren losjes tot een dikke slordige lap die net zo breed is als de pan. Niet strak oprollen, want dan wordt het een bal en soep is geen bal. Leg hem opzij, hij gaat er pas helemaal aan het eind in.

Knip de groenten. Oranje rondjes zijn wortelschijfjes, groene halve maantjes zijn sperziebonen en gele sterretjes zijn de vermicelli. Maak er gerust twintig, het knippen gaat snel en meer groente is altijd beter dan minder.

Maak een deksel van een rondje karton, een centimeter of twee groter dan de opening, anders zakt hij erin. Plak er een propje papier op als knop, bekleed het ook met folie en leg de lepel erbij.

Doe het cadeau in de pan, leg de wol erop, strooi de groenten erin en het deksel erop. Moet de surprise nog vervoerd worden, doe de groenten dan in een zakje en strooi ze pas op de plek zelf, want ze schuiven tussen de wol weg.

Hoe lang duurt dit echt?

Ongeveer een uur, en dan is hij klaar. Er hoeft niets te drogen behalve de lijm van de oren, en die heeft een half uur nodig voordat je eraan kunt zitten. Optillen doe je daarna nog steeds met een hand onder de pan.

Het knippen van de groenten kost het meest, maar dat is ook het onderdeel waar kinderen het langst mee bezig blijven. Reken daar dus gerust een half uur extra voor, en beschouw dat als winst.

Weinig tijd? Doe dit

Neem een ronde doos, wikkel er folie omheen, leg er een pluk wol in en knip tien oranje rondjes. Sla de oren over of teken ze met een zwarte stift op de zijkant.

Twintig minuten werk. Zet er een houten lepel bij die je uit de keukenla haalt, dan lijkt het meteen af.

Waar gaat het cadeau in?

Onderin de pan, met de soep er bovenop als deksel van wol.

  • Doe het cadeau in een plastic zakje voordat het de pan in gaat. Wol laat pluisjes achter en dat is jammer van een nieuwe trui.
  • Leg een rondje karton over het cadeau en de wol daar bovenop. Zo blijft de soep mooi liggen en zakt hij niet in de ruimte ernaast.
  • Verstop een van de groenten onder de wol met een briefje eraan, als een verrassing in de verrassing.
  • Past het cadeau niet in de pan, zet de pan dan op een ingepakte doos en noem die het fornuis. Teken er vier pitten op.

Bakken of koken, dat scheelt

Wie graag bakt, wil een taart, een cupcake of een mixer. Wie graag kookt, wil een pan, een pizza of een wok. Dat lijkt hetzelfde maar het is het niet, en de ander merkt het verschil meteen. Een cupcake voor iemand die alleen maar soep maakt is net iets naast de roos.

Een pizza is trouwens de makkelijkste van allemaal: een groot rond stuk karton, een rand eromheen van een strook, en de vulling van gekleurd papier. Het cadeau ligt eronder, in een platte doos waar de pizza op staat. Een uurtje werk en iedereen begint te lachen.

Meer kookideeën, en een werkblad om te printen, staan in de Surprisemachine. En wie na het knutselen ook echt iets wil bakken, kan terecht in het pepernotenlab of bij het taaitaai maken.

Niet eten

Een kartonnen taart met slagroom van watten ziet er beter uit dan je zou verwachten, en dat is precies het probleem. Zet er een bordje bij, of maak er als grap een klein echt koekje naast. Dan is er iets te eten en blijft de surprise heel.

En wat schrijf je erbij?

De surprise is de verpakking. Het gedicht en het cadeau horen er nog bij, anders is het maar de helft.