Surprise koken en bakken maken

Kijk eerst of het cadeau in de koker past. In een chipskoker gaat iets van ongeveer zeven centimeter breed, zoals een rolletje geld, een lipbalsem, een paar sokken of een tegoedbon. Is het cadeau groter, kijk dan onder dit recept bij het grote cadeau.

Zaag de koker af. Zet met een liniaal een streep op elf centimeter vanaf de bovenkant, de kant van het deksel. Draai de koker rond en trek de streep helemaal rond. Een volwassene zaagt hem met een broodmes langzaam heen en weer door, terwijl de koker plat op tafel ligt en iemand anders hem vasthoudt.

Plak de open onderkant dicht met een rondje karton en een paar repen plakband. Dat wordt de bodem van je sushi.

Wikkel de rijst. Plak het begin van het wc-papier met een stukje plakband op de koker, gelijk met de onderkant, en draai de koker rond zodat het papier er strak omheen loopt. Bovenaan blijft dan precies een centimeter vrij voor het deksel. Ga door tot de witte laag ongeveer twee centimeter dik is. Dat is ongeveer een hele rol.

Let op dat de randen netjes op elkaar blijven liggen. Gaat het scheef, wikkel dan een stukje terug en begin opnieuw. Plak het einde vast met een reepje plakband.

Doe het zeewier eromheen. Wikkel de strook zwart of donkergroen papier strak om het wc-papier en plak de uiteinden over elkaar vast met lijm. De strook is net zo hoog als het wc-papier, zodat je van bovenaf de witte ring blijft zien.

Maak de vulling op het deksel. Knip een rondje zalmkleurig papier zo groot als het deksel en teken er met een witte of lichte stift een paar schuine streepjes op. Plak er een of twee blokjes lichtgroen papier naast als komkommer. Plak een strookje wit papier om de rand van het deksel, dan loopt de rijst door tot aan de vulling.

Leg twee potloden naast de rol als eetstokjes. Wie er nog een kwartier aan wil besteden: een deksel van een jampot is een prima schaaltje voor de sojasaus, met een rondje bruin papier erin.

Teken de pizza. Leg het grote bord op het karton en trek er met potlood omheen. Leg het ontbijtbordje precies in het midden van die cirkel en trek er ook omheen. Het buitenste stuk wordt de korst, het binnenste rondje het beleg. Teken in het binnenste rondje vier lijnen door het midden, zoals je een echte pizza snijdt, zodat er acht punten ontstaan.

Een volwassene snijdt eerst de grote cirkel uit, en daarna langs de binnenste cirkel. Gooi niets weg: je hebt nu een ring, de korst, en een rondje dat je met de schaar in acht punten knipt. Zet op de achterkant van elke punt een nummer, dan weet je straks welke waar hoort.

Beplak alles voordat het in de doos gaat. De korst wordt bruin of goudgeel, de punten rood als tomatensaus. Scheur geel papier in grove stukken en plak die erop als kaas, en maak er salami van rode rondjes en olijven van zwarte ringetjes op. Plak niets over de randen van de punten heen, anders gaan ze straks niet meer open.

Maak de pootjes. Knip van de wc-rollen vijf ringen van 2,5 centimeter hoog. Leg de korst midden in de doos en zet er vier ringen onder, verdeeld over de hele ring. Plak ze met alleslijm op de bodem van de doos en de korst erbovenop. De vijfde ring plak je precies in het midden: daar rusten straks de puntjes op.

Kijk even of het deksel van de doos nog dicht kan. Gaat dat net niet, knip de ringen dan een paar millimeter lager.

Leg de acht punten op hun plek, met de bolle kant tegen de binnenrand van de korst en het puntje op de middelste ring. Laat tussen punt en korst een spleetje van een paar millimeter. Plak dan over elke naad twee korte reepjes schilderstape of bruin plakband, half op de korst en half op de punt. Dat is het scharniertje.

Plak bij het puntje van elke punt een klein lipje van dubbelgevouwen plakband dat een beetje uitsteekt, anders krijg je hem met je vingers niet omhoog. Maak het lipje geel, dan lijkt het een stukje kaas. Til elke punt een keer op om te kijken of hij soepel openklapt.

Leg onder elke punt een cadeautje en klap de punten dicht. Schrijf op het deksel met grote letters de naam van een pizzeria die niet bestaat, en plak de bestelbon met het gedicht erop. Wie de doos aanneemt, denkt even dat er echt pizza is bezorgd.

Meet het cadeau. De onderste laag van de taart moet hoog genoeg zijn om het cadeau erin kwijt te kunnen, want daar gaat het in. Reken op minstens tien centimeter hoog en dertig centimeter doorsnee. Is het cadeau groter? Maak de taart dan gewoon groter, dat mag.

Maak de onderste ring. Voor een taart van dertig centimeter doorsnee heb je een strook van bijna een meter nodig. Krijg je die niet uit één stuk karton? Plak dan twee stroken aan elkaar. Kijk ook even naar de golfjes in het karton: buig met de golven mee, want dwars erop knikt de strook in plaats van dat hij rondt. Rol hem eerst een paar keer over de tafelrand, dan gaat het buigen vanzelf.

Plak de uiteinden aan elkaar tot een ring. Zet de ring daarna op een stuk karton, trek hem na en knip zo je bodem en je bovenkant uit. Dat past beter dan een rondje van een dienblad, want jouw ring is nooit precies rond.

Knip in de onder- en bovenrand van de ring om de paar centimeter een inkeping van anderhalve centimeter en vouw die lipjes naar binnen. Daarop plak je de bodem en de bovenkant. Op het dunne randje van het karton alleen houdt geen lijm.

Snijd de punt los. Teken eerst midden op de bovenkant de cirkel waar straks de bovenste laag komt te staan, ongeveer achttien centimeter. Teken dan je taartpunt vanaf de buitenrand naar binnen, ongeveer een achtste van de cirkel, en laat hem ophouden net buiten die getekende cirkel. Loopt de punt door tot het midden, dan staat de bovenste laag er straks bovenop en krijg je hem nooit meer los.

Snijd de punt uit en snijd daaronder ook de zijkant door, zodat er een heel stuk taart uit te tillen is. Dit doet een volwassene, en rustig. Beplak later ook de binnenrand van het gat een paar centimeter, anders kijk je tegen kaal karton aan.

Maak de bovenste laag op dezelfde manier, maar kleiner en lager: ongeveer achttien centimeter doorsnee en zes centimeter hoog staat mooi op een onderlaag van dertig bij tien. Plak die precies op de cirkel die je hebt getekend, dus naast de losse punt en er niet overheen.

Beplak de zijkanten met gekleurd papier in de kleur van het beslag: lichtbruin voor cake, roze voor aardbei, wit voor iets deftigs. De losse punt beplak je apart, anders zit hij weer vast.

Nu de slagroom. Knip uit wit papier een lange strook met golven aan één kant en plak die langs de bovenrand, met de golven een stukje over de rand heen. Doe hetzelfde bij de bovenste laag. Wie watten gebruikt, plukt ze in kleine dotjes en lijmt ze op de rand.

Maak de kaarsjes. Knip de rietjes op ongeveer acht centimeter, knip uit geel papier drie druppelvormige vlammetjes en plak die in de bovenkant van elk rietje. Prik drie gaatjes in de bovenste laag, net iets kleiner dan het rietje dik is, en duw de kaarsjes erin. Dan klemmen ze en staan ze rechtop in plaats van scheef. Niet aansteken, dat spreekt hopelijk vanzelf.

Rol tot slot van rood papier een paar propjes als kersen en lijm ze tussen de slagroom. Plak er ook eentje midden op de losse punt, dan heb je meteen een knopje om hem aan op te tillen.

Doe het cadeau in de taart via het gat waar de punt zat, en zet de punt er los weer in. Wil je dat de punt er ook op een bordje uitziet als een punt? Knip dan twee driehoekjes karton die tussen de bovenkant en de bodem passen en plak die aan de zijkanten. Dat kost tien minuten extra en maakt er een echt taartpuntje van.

Kies de pan. Een ronde doos van kerstkransjes of een oude bloempot is precies goed: een pan is breder dan hoog, dus een smalle koker werkt niet. Ongeveer twintig centimeter breed is een mooie maat. Kijk of het cadeau erin past met nog wat ruimte over, want de soep moet er straks bovenop en die neemt ook plaats in.

Bekleed de buitenkant met folie of grijs papier. Werk in stukken en druk het goed aan bij de bovenrand. Kreukels zijn geen probleem, die maken het juist echter, want een pan die veel gebruikt is glimt ook niet overal even mooi.

Maak de oren. Knip uit karton twee vormen als een letter C en zet ze aan weerskanten van de pan, met de opening naar de pan toe. Laat ze een stuk uitsteken. Zonder oren is het geen pan maar een emmer, en dat scheelt maar twee stukjes karton.

Lijm op folie houdt niet, dus prik door elk oor en door de wand een splitpen, of zet ze vast met een extra strook folie over de aanzet heen. De oren zijn wel voor de sier: optillen doe je met een hand onder de pan, want karton op een gladde doos houdt het gewicht van een cadeau niet.

Maak de soep. Wikkel het breigaren losjes tot een dikke slordige lap die net zo breed is als de pan. Niet strak oprollen, want dan wordt het een bal en soep is geen bal. Leg hem opzij, hij gaat er pas helemaal aan het eind in.

Knip de groenten. Oranje rondjes zijn wortelschijfjes, groene halve maantjes zijn sperziebonen en gele sterretjes zijn de vermicelli. Maak er gerust twintig, het knippen gaat snel en meer groente is altijd beter dan minder.

Maak een deksel van een rondje karton, een centimeter of twee groter dan de opening, anders zakt hij erin. Plak er een propje papier op als knop, bekleed het ook met folie en leg de lepel erbij.

Doe het cadeau in de pan, leg de wol erop, strooi de groenten erin en het deksel erop. Moet de surprise nog vervoerd worden? Doe de groenten dan in een zakje en strooi ze pas op de plek zelf, want ze schuiven tussen de wol weg.