Spelletjes Creatief Kleurplaten Online kleuren Knutselen Surprisemachine Surprise-ideeën per thema Gedichtenhulp Rijmwoordenboek Verlanglijstje Brief aan Sinterklaas Recepten Pepernotenlab Taaitaai maken Alles over creatief Ontdek Het Kasteel van de Sint De Pakjesboot Het Grote Boek De Vragenkist Pietenwoordenboek Pietensollicitatie Het Pietenschrift Bureau voor Vergissingen De Schoorsteencheck Het Zolderarchief De Tijdmachine Ozosnel De Stal van Ozosnel De Postzak De Grote Meetlat Mandarijnen Magazijn Mijn stempelkaart Informatie Sinterklaasjournaal Nieuws De intocht Sinterklaasfilms Liedjes Aftellen Wanneer komt de Sint? Schoen zetten Pakjesavond Cadeautips Voor ouders en verzorgers Sinterklaas speurtocht Sinterklaas dobbelspel Het Klaslokaal van de Sint Sinterklaasbingo Beamerquiz voor de klas Sinterklaasquiz Kringgesprek Aftelposter

Surprise paard maken

Een paardenhoofd van karton met manen van wol, en een trailer met een oprijklep waar het cadeau achterin gaat. Ozosnel heeft ze allebei bekeken en goedgekeurd, al vond hij de wortel ernaast eerlijk gezegd het belangrijkst.

Het paardenhoofd is de klassieker: iedereen herkent hem meteen, en de manen van wol maken het verschil tussen leuk en echt mooi. De trailer is makkelijker en heeft één groot voordeel, namelijk een klep die opengaat. Daar past een fors cadeau in.

Bij allebei staat er eerlijk bij hoe lang het duurt, inclusief de tijd dat je zit te wachten tot iets droog is. En als je die tijd niet hebt, staat eronder wat je gewoon weglaat.

Karton en wol Vanaf 20 minuten Ook als schimmel te maken

Het paardenhoofd met manen van wol

Twee dezelfde vormen uit karton, stroken ertussen zodat het dik wordt, en dan de manen. Die manen doen het werk: hoe meer wol je erop lijmt, hoe echter hij wordt. Het cadeau schuif je van onderen in de hals. Wil je er Ozosnel van maken, dan verf je hem crèmewit en gebruik je grijze wol.

Ongeveer 3 uur, plus drogen Vanaf 9 jaar, met hulp bij het karton Karton en wol

Kijk eerst naar het cadeau. De hals moet breder zijn dan het cadeau, anders past het er straks niet in. Houd het pakje tegen het karton en teken meteen even hoe breed de hals dus minstens moet worden.

Teken op het karton de zijkant van een paardenhoofd, dus het hoofd met de hals eronder. Ongeveer veertig centimeter hoog werkt fijn. Knip hem uit en gebruik die als mal voor de tweede, dan zijn ze precies even groot.

Lukt het tekenen niet meteen: begin met de hals als een brede baan en zet daar bovenop een wig voor het hoofd, met een bolletje voor de neus. Of zoek een foto van een paard van opzij en teken de omtrek na. Alleen de omtrek telt, de rest komt straks van de manen.

Knip stroken karton van ongeveer twaalf centimeter breed en vouw aan allebei de lange kanten een randje van twee centimeter om, met een liniaal, dan wordt de vouw recht. Die omgevouwen randjes plak je plat tegen de twee helften; op de smalle kant van karton houdt lijm namelijk vrijwel niets. Er blijft dan een rand van acht centimeter over, en zo dik wordt de kop.

Werk met korte stukken van een centimeter of tien, die volgen de bochten veel makkelijker dan één lange strook. Zet elk stuk eerst met plakband vast en lijm het daarna pas.

Laat de onderkant van de hals open. Dat is straks de deur voor het cadeau.

Prop een paar kranten in de kop, vooral in de neus, en plak de naden af met plakband. Een neus die een beetje bol staat scheelt enorm, want een platte neus laat toch zien dat het karton is. Houd de hals leeg, daar moet het cadeau nog in.

Beplak de hele kop met bruin papier of verf hem in twee lagen. Laat hem daarna echt drogen, ook al ziet hij er na tien minuten al droog uit. Wil je Ozosnel maken, gebruik dan crèmewitte verf en houd de neus iets lichter.

Nu de manen. Je hebt er meer wol voor nodig dan je denkt: reken op honderd tot honderdvijftig draden van dertig centimeter. Die knip je zo: wikkel de wol een stuk of zestig keer om een stuk karton van vijftien centimeter en knip er aan één kant dwars doorheen. Klaar zijn je draden, allemaal even lang.

Leg ze per vijf dubbel, smeer een streep lijm van een centimeter of tien langs de nek en druk de vouwen erin. Doe telkens een klein stuk, anders is de lijm al aan het opdrogen voor je er bent. Begin onderaan en werk naar boven, dan vallen de lagen over elkaar heen zoals bij een echt paard.

Wil je het zeker weten: plak over de rij vouwen een smalle strook karton, als een kam. Die houdt de wol vast, ook als de lijm het laat afweten.

Knip twee oren uit karton, driehoekjes met een randje eraan dat je omvouwt. Plak ze met dat randje op de kop, iets naar voren gericht. Een paard met oren naar achteren is een boos paard, en dat wil je niet op pakjesavond.

Maak het af: een oog van wit papier met een zwarte stip, twee neusgaten met stift, en een halster van lint of een strook papier over de neus en achter de oren langs. Precies deze kleine dingen maken dat hij ineens leeft.

Hoe lang duurt dit echt?

Reken op een uur of drie werk, verdeeld over twee avonden. De twee kartonnen helften uitknippen kost al een half uur, de randen ertussen nog eens een half uur, en de manen zijn het echte geduldwerk: daar ben je in je eentje drie kwartier mee bezig. De verf en de lijm hebben daarna een nacht nodig.

Gebruik je papier in plaats van verf, dan hoef je niet te wachten, maar korter dan tweeënhalf uur wordt het niet. Karton uit een verhuisdoos knipt zwaar, dus laat een volwassene meehelpen als je hem groot maakt.

Weinig tijd? Doe dit

Maak hem plat. Knip één paardenhoofd uit karton, plak daar de manen op en plak dat hoofd op de voorkant van een ingepakte schoenendoos. Het cadeau zit dan gewoon in de doos.

Kost je drie kwartier en levert nog altijd een duidelijk paard op. De wol blijft het belangrijkste, dus als je ergens tijd in steekt, dan daarin.

Waar gaat het cadeau in?

Door de open onderkant van de hals, van onderaf naar binnen.

  • Knip een kartonnen plaatje dat de hals afsluit en zet het vast met een lus wol. Zo valt het cadeau er niet uit als de kop wordt opgetild, en toch gaat hij zo weer open. Maak dat plaatje ruim groter dan de hals, ongeveer twintig bij twintig centimeter: dan is het meteen een voetplaat en staat de kop een stuk steviger.
  • Vul de ruimte eromheen met gefrommelde kranten, anders schuift het cadeau heen en weer en raadt de ander te snel wat het is.
  • Klein cadeautje? Hang het in een zakje aan de halster, alsof het paard een voerzak om heeft.
  • Leg er een echte wortel bij. Dat kost niks en het is precies het soort grap dat mensen zich nog jaren herinneren. Ozosnel doet het al eeuwen zo.

De paardentrailer met oprijklep

Een doos op vier wielen met een klep die naar beneden klapt. Achterin ligt stro, en onder het stro ligt het cadeau. Deze is makkelijker dan de kop en er past veel meer in, dus als het cadeau groot is, is dit de betere keuze.

Ongeveer 1 uur Vanaf 7 jaar Doos en karton

Leg de doos op zijn kant en zet het cadeau er even in. Zo zie je meteen of de doos groot genoeg is en waar de klep moet komen.

Maak de oprijklep. Snijd de achterkant van de doos aan drie zijden los en laat de onderkant vastzitten. Nu klapt hij naar beneden als een echte laadklep. Vouw hem één keer voorzichtig open en dicht, dan weet je zeker dat de vouw goed loopt.

Plak over die vouw een strook stevig plakband, aan de binnenkant en aan de buitenkant. Het plakband is het scharnier: karton over de vouw plakken zou hem juist stijf maken. Zonder die strook scheurt de klep na een paar keer open en dicht.

Knip vier wielen uit karton, verf ze donker en plak ze laag op de zijkanten, half onder de onderrand. Ze hoeven niet te dragen, ze moeten er alleen zijn. Maak vooraan een trekhaak: een driehoek van karton die naar voren steekt, met een rolletje karton op het puntje.

Snijd nu het raampje in de zijkant, dus voordat je gaat verven of plakken. Anders snijd je straks door je eigen mooie werk heen. Plak van binnen een vel papier achter het gat met een paardenkop erop getekend. Vanaf de zijkant kijkt er dan iemand naar buiten.

Geef de trailer een kleur. Onderin donker, bovenin licht, en een streep ertussen. Twee kleuren zien er meteen uit als een echte trailer, één kleur blijft een doos met wielen. Werk netjes om het raampje heen.

Knip kranten in dunne reepjes en strooi die als stro op de vloer van de trailer. Schrijf tot slot een naam op de zijkant, van het paard of van degene die de surprise krijgt.

Hoe lang duurt dit echt?

Ongeveer een uur als je papier gebruikt, en met een kind erbij eerder anderhalf. Verf je hem, tel er dan een nacht drogen bij op, want een trailer moet je optillen en dan zit je precies aan de natte kant.

De klep kost de meeste aandacht. Snijd rustig, en versterk de vouw meteen. Een klep die scheurt op het moment dat hij opengaat is jammer van het hele uur.

Weinig tijd? Doe dit

Pak de doos in met bruin papier, teken de wielen met een dikke stift in plaats van ze te plakken en sla het raampje over. Alleen de klep maak je wel echt, want dat is het leuke.

Klaar in ongeveer twintig minuten. Strooi er wat papierreepjes in als stro, dan ruikt het bijna naar een stal.

Waar gaat het cadeau in?

Achterin, onder het stro, achter de klep.

  • Leg een tweede bodem van karton over het cadeau en het stro daar bovenop. Dan zie je bij het openen eerst niets, en dat duurt heerlijk lang.
  • Houd de klep dicht met een lusje wol om twee knoopjes van karton. Geen plakband, want dat trekt het papier eraf.
  • Meerdere kleine cadeautjes? Verdeel ze over de trailer en leg bij elk een briefje met een nummer, zodat er een volgorde in zit.

Van paard naar Ozosnel

Wie de kop crèmewit verft en er grijze manen op lijmt, heeft ineens geen gewoon paard meer maar een schimmel. Doe er een rode teugel bij en iedereen ziet meteen wie het is. Hoe hij op de daken komt en waarom hij bijna nooit iets zegt, staat op de pagina over Ozosnel, en in de stal kun je zien hoe hij woont.

Zoek je nog meer paardenideeën, bijvoorbeeld een hele stal of een reuzenhoefijzer, kijk dan bij de Surprisemachine. Die geeft je een werkblad dat je kunt printen en naast je op tafel kunt leggen.

Wol op karton

Gewone knutsellijm werkt prima voor wol, maar hij droogt langzaam. Leg de kop plat neer terwijl de manen drogen, anders zakt alles naar beneden en heeft je paard morgen een scheiding in het midden.

En wat schrijf je erbij?

Zonder gedicht is een surprise maar de helft. En er moet natuurlijk ook iets in.